Rodney Dangerfield (scale) NYC, 1981

„Kiedy poszedłem robić zdjęcia Rodneyowi Dangerfieldowi dla US Weekly, otworzył drzwi w bardzo krzykliwym szlafroku i powiedział: „Czego chcesz? Obudziłeś mnie z mojego snu o piękności”. Potem trzasnął mi drzwiami przed nosem. Otworzył je ponownie i powiedział: „Cześć, jestem Rodney. A teraz czego chcesz?” Nie wyglądał, jakby żartował, i szczerze mówiąc, nie sądzę, żeby chciał, żeby robiono mu zdjęcia. W końcu zaprosił mnie do środka i zauważyłem, że to nie był ten zabawny Rodney, którego widziałem zaledwie rok wcześniej na dużym ekranie w głównej roli w Caddyshack. Powiedział: „Dobra, dzieciaku, idę się przebrać”. Odpowiedziałem: „Nieeee, nie przebieraj się Rodney, to jest idealne”. Spojrzał na mnie i zapytał: „I co teraz?” Za każdym razem, gdy prosiłem o zrobienie zdjęć w jakimś pokoju, wymyślał wymówkę. Więc rozstawiłem moje tło do zdjęć i zrobiłem portrety. Zacząłem przynosić rekwizyty z jego mieszkania. Rodney sprawił, że musiałem na to zapracować, ale ostatecznie myślę, że poradziliśmy sobie dobrze. Dał mi ujęcia, których chciałem.” — Mark „WEISSGUY” Weiss