Freddie Mercury, Queen, 1978

เป็นเรื่องที่น่าเศร้ามากเมื่อคนที่คุณถ่ายภาพหลายครั้งเสียชีวิตลง ความผูกพันเกิดขึ้นระหว่างแบบกับช่างภาพซึ่งสร้างขึ้นบนความไว้วางใจ แบบ โดยเฉพาะคนดังที่อาชีพต้องพึ่งพารูปลักษณ์ของเขาไม่มากก็น้อย จะต้องรู้สึกสบายใจพอที่จะเป็นธรรมชาติต่อหน้ากล้องของช่างภาพ บุคคลใดก็ตามที่ถูกถ่ายภาพในจังหวะที่ผิดอาจดูแย่ได้ นั่นคือเหตุผลที่ปาปารัสซี่เป็นสิ่งที่ช่างภาพที่รับงานถ่ายภาพเกลียดชัง ปาปารัสซี่มุ่งเน้นที่จะจับภาพคนดังในท่าทางที่ดูไม่ดีที่สุดหรือในสถานการณ์ที่อื้อฉาวที่สุด และความสัมพันธ์ที่เป็นปฏิปักษ์นั้นเริ่มส่งผลต่อช่างภาพทุกคน เฟรดดี้ เมอร์คิวรีเป็นนักแสดงที่ไว้วางใจผู้ชมและช่างภาพของเขาอย่างแท้จริง เขาเป็นคนที่ใส่ใจรูปลักษณ์ของตัวเองมาก แต่ไม่ถึงขั้นที่ส่งผลต่อการแสดงของเขา เขาเป็นหนึ่งในนักแสดงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เคยขึ้นเวที และผมต้องถ่ายภาพวงควีนถึงหกครั้ง ทุกครั้ง ไม่ว่าเพลงจะคล้ายกันแค่ไหน การแสดงก็แตกต่างกันเสมอ เฟรดดี้เป็นนักแสดงที่มีสีสัน แต่ผมต้องการจับภาพตัวตนของเขา ดังนั้นผมจึงใช้ภาพขาวดำและภาพสี ซึ่งเป็นวิธีของผมในการบอกว่าตัวตนของเขายิ่งใหญ่กว่าการแสดงของเขา ด้วยภาพสี คุณมักจะมองไม่เห็นตัวแบบและเห็นสภาพแวดล้อม แต่ด้วยภาพขาวดำ คุณจะโฟกัสที่ต้นไม้แทนที่จะเป็นป่า ครั้งนี้ภาพสีชนะ -- Richard E. Aaron

Ektachrome 320 ASA 1/125 วินาที f/2.8 เลนส์ 50 มม. แสงธรรมชาติ