Keith Richards, Patience Please, Rolling Stones, American Tour, 1972

 "... ฉันกำลังเดินทางไปกับวง Rolling Stones มองจากข้างสนาม เมื่อฉันสังเกตเห็นป้ายนั้น ฉันเรียก Keith ให้มาดูและถ่ายรูปอย่างรวดเร็วสองภาพ เจ้าหน้าที่ศุลกากรขู่ว่าจะยึดฟิล์ม ฉันจึงรีบออกไปอย่างรวดเร็ว ฉันรู้ว่าฉันได้อะไร" -- Ethan Russell, ช่างภาพ

"คืนที่บ้าที่สุดของฉันบางคืน-- ฉันเชื่อได้ว่ามันเกิดขึ้นจริงก็เพราะมีหลักฐานยืนยัน ไม่แปลกใจเลยที่ฉันโด่งดังเรื่องปาร์ตี้! ปาร์ตี้สุดยอด-- ถ้ามันดีจริง-- คุณจะจำมันไม่ได้" -- Keith Richards

วง Rolling Stones เริ่มทัวร์อเมริกาในปี 1972 เพื่อสนับสนุนอัลบั้ม Exile on Main Street ซึ่งในตัวมันเองเป็นการก้าวเข้าสู่ดินแดนใหม่สำหรับวง ทั้งในด้านดนตรีและเชิงพาณิชย์ สิ่งที่ตามมาได้เขียนกฎใหม่สำหรับ Stones และวงการเพลง และโดยพื้นฐานแล้วเป็นการวางรากฐานสำหรับทศวรรษแห่งทัวร์ที่ยิ่งใหญ่และเต็มรูปแบบ ซึ่งเปลี่ยนจากการเป็นเพียงเครื่องมือโปรโมทธรรมดาไปเป็นงานวัฒนธรรมป๊อป ไม่มีอะไรแบบนี้เคยเกิดขึ้นในวงการร็อกแอนด์โรลมาก่อน และทัวร์ครั้งต่อๆ มาทั้งหมดจะเดินตามพิมพ์เขียวของทัวร์ปี '72 ในเรื่องขนาด ความพยายามทางดนตรี โลจิสติกส์ ปัญหากฎหมาย ยาเสพติด ผู้หญิง ความสนุกสนาน ผู้ตามตื๊อ และความเสื่อมโทรมโดยทั่วไป Stones ไม่ได้ทัวร์อเมริกามาตั้งแต่เหตุการณ์หายนะที่ Altamont ในปี 1969 (ซึ่งนำไปสู่การรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวดขึ้น เช่น เครื่องบินส่วนตัว รถลีมูซีน และเวทีที่สูงขึ้นเพื่อลดการเข้าถึงวงจากสาธารณะ) และการเป็นวงที่ใหญ่ที่สุดในวงการร็อกและต้องการเงินสด พวกเขาจึงตั้งใจที่จะจัดทัวร์ที่ไม่เหมือนใคร สิ่งที่ตามมาในเดือนมิถุนายนและกรกฎาคมปี '72 นั้นเป็นตำนาน คุณอาจโต้แย้งได้ว่าคำที่ใช้กันมากเกินไปอย่าง "ปาร์ตี้แบบร็อกสตาร์" ถือกำเนิดที่นี่ เครื่องบินส่วนตัวที่มีโลโก้ลิ้นอันโด่งดัง เหล่าคนดังที่เกาะกลุ่มกันอย่างหรูหรา กองทัพสื่อที่เดินทางไปด้วย ยาเสพติดจำนวนมหาศาล และงานเลี้ยงสี่วันที่มีชื่อเสียงที่คฤหาสน์ Playboy ในชิคาโก เป็นเพียงไม่กี่เรื่องเล่าในตำนานที่ออกมาจากทัวร์ครั้งนี้